Mijn eigen kleine meid is vijf.

Een leeftijd waarop klein en groot elkaar steeds afwisselen. Het ene moment kruipt ze nog dicht tegen me aan, haar handje in de mijne.

Het volgende moment staat ze daar met haar eigen mening, haar eigen smaak en een blik waarin ik zie wie ze aan het worden is.

Soms zie ik nog dat hele kleine meisje in haar. Die zachte verwondering. Dat open gezichtje. Die blik die nog zo puur is.

En soms zie ik juist al een stukje toekomst.

Een kind dat groeit, ontdekt en steeds meer zichzelf wordt.

Juist dat raakt mij zo in kinderfotografie.

Een portret gaat voor mij niet alleen over hoe een kind eruitziet. Het gaat over wat je voelt wanneer je later naar dat beeld kijkt. Dat je even terug bent bij wie je kind op dat moment was. Dat gezichtje. Die blik.

Met MiniMellow wil ik voor andere ouders vastleggen wat ik zelf ook zo graag wil bewaren: een tijdloos portret waarin je je kind écht herkent.

Zoals ze nu zijn, voor altijd dichtbij.