terug in de tijd

het beeld vastgelegd en tastbaar voor altijd
portret aan de muur van een meisje met n een roze jurk met bloemen tegen een donkergroen achtergrond met een bosje gipskruid in haar hand

Soms hangt een foto gewoon aan de muur.

Je loopt er op een gewone ochtend langs. Misschien met een kop koffie in je hand. De dag is al begonnen, de broodtrommels zijn gemaakt, er ligt ergens nog een jas op de grond en je hoofd zit alweer bij alles wat nog moet gebeuren. En dan kijk je ineens naar dat portret.

Niet omdat je bewust stil wilde staan. Niet omdat je het moment opzocht.

Maar gewoon, omdat je blik erop valt.



En heel even ben je weer daar. Bij die zachte wangetjes. Die kleine handjes. Die blik die je zó goed kent. Een gezichtje dat toen zo vanzelfsprekend voelde, maar met de jaren langzaam verandert. Dat is wat een kinderportret bijzonder maakt.


 Niet alleen hoe mooi het beeld is.


Niet alleen het licht, de kleding of de zachte achtergrond. Maar wat het met je doet wanneer je er later naar kijkt.

Niet voor iedereen, maar voor jullie

Een kinderportret hoeft niet de foto te zijn met de meeste likes.
portret van een meisje in een roze jurk met bloemen tegen een donkergroen achtergrond met een bosje gipskruid in haar hand

Het hoeft niet de foto te zijn die iedereen ziet.

Het hoeft niet hard te roepen.

Het hoeft niet perfect vrolijk te zijn.


Soms zit de waarde juist in de zachtheid.

In een rustige blik.

In een klein handje.

In dat ene gezichtje dat alleen jij als ouder zo goed kent.




Het is de foto die door de belangrijkste mensen wordt gezien. Door jullie. Door opa en oma. Door je kind zelf, later.


Misschien op een gewone woensdagochtend. Misschien op een dag waarop je ineens beseft hoe snel de tijd gaat. Misschien pas jaren later, wanneer dat kleine gezichtje al lang niet meer zo klein is.





Een portret wordt onderdeel van je huis

Een kinderportret leeft mee met je gezin.


21 mei, 2026

Ingelijst portret van een vrouw in roze als wanddecoratie boven een houten dressoir in een warme woonkamer.

Het hangt niet alleen aan de muur. Het wordt onderdeel van de plek waar jullie wonen. Van de kamer waar gespeeld wordt. Van de ochtend waarop iedereen haast heeft. Van de avonden waarop het huis weer stil wordt.


En zonder dat je het steeds bewust merkt, bewaart het iets voor je.










Een leeftijd. Een blik. Een fase. Een gevoel. Daarom is een kinderportret meer dan een mooie foto. Het is een stukje tijd dat je niet kwijtraakt. Een herinnering die niet verstopt zit in je telefoon, maar zichtbaar mag zijn. Gewoon daar, in het hart van jullie huis. Zoals ze nu zijn. Voor altijd.